Belgazprombank

Эканамічнае развіццё Беларусі ў 2009 годзе ажыццяўлялася ва ўмовах уплыву сусветнага фінансавага крызісу. Наступствам гэтага ўплыву можна лічыць тое акалічнасць, што, фактычна, планавыя паказчыкі развіцця эканомікі, прадугледжаныя Урадам рэспублікі, выкананы не былі.

Зніжэнне попыту на беларускія тавары на знешніх рынках прывяло да скарачэння экспарту тавараў і паслуг больш чым на 35%, што стала ключавой прычынай зніжэння вытворчасці прамысловых і спажывецкіх тавараў і павелічэння запасаў гатовай прадукцыі на складах. Пры гэтым Беларусь здолела захаваць рост інвестыцый у асноўны капітал і забяспечыць аб'ём рэальнага ВУП на ўзроўні 2008 года.

Аднак стымуляванне ўнутранага попыту пацягнула за сабой нарастанне дэфіцыту бягучага рахунку плацежнага балансу (велічыня якога па папярэдняй ацэнцы перавысіць 13% ВУП) і прывяло да значнага чыстага попыту на замежную валюту, як з боку суб'ектаў гаспадарання, так і фізічных асоб (асабліва ў пачатку года). Попыт на замежную валюту задавальняўся за кошт валютных інтэрвенцый Нацыянальнага банка.

Золатавалютныя рэзервы Рэспублікі Беларусь павялічыліся ў працягу года на 2,6 млрд. даляраў ЗША і склалі 5,6 млрд. даляраў ЗША. Рост рэзервовых актываў быў абумоўлены продажам дзяржаўнай уласнасці і інтэнсіўным знешніх запазычаннем, у тым ліку крэдытам stand-by у рамках праграмы МВФ. Па ацэнцы экспертаў знешні доўг рэспублікі за 2009 год павялічыўся на 7 мільярдаў даляраў ЗША і склаў 45% ВУП.

Для падтрымання стабільнасці валютнага рынку, акрамя інтэрвенцый, Нацыянальны банк праводзіў жорсткую грашова-крэдытную палітыку ў адпаведнасці з рэкамендацыямі МВФ, падвысіўшы стаўку рэфінансавання ў пачатку года на 2 працэнтных пункта, да 14% гадавых (з 1 снежня 2009 года стаўка зніжана на 0,5 працэнтных пункта да 13, 5% гадавых). Стаўкі па інструментах падтрымкі ліквіднасці Нацыянальнага банка знаходзіліся ў дыяпазоне 20-22%, узровень інфляцыі склаў 13%.

Ва ўмовах дэвальвацыйных чаканняў Нацыянальны банк адміністрацыйна абмежаваў велічыню працэнтных ставак па валютных укладах і забараніў крэдытаванне фізічных асоб у замежнай валюце. У гэтых умовах банкі рэспублікі сутыкнуліся з шэрагам рызык, звязаных з дэфіцытам ліквіднасці, ростам праблемных крэдытаў. Тым не менш, ва ўмовах працэсаў, якія адбываюцца, выкліканых, як ускладненнем сітуацыі на знешніх рынках, так і ўнутранымі фактарамі, банкі падтрымлівалі аб'ём капіталу на ўзроўні, дастатковым не толькі для пакрыцця прынятых на сябе рызыкаў, але і сохраняющем інвестыцыйную прывабнасць банкаўскага сектара. Аб'ём статутнага фонду банкаў на 1 студзеня 2010 года склаў 9,6 трыльёна рублёў, павялічыўшыся за год на 10,1%, з якіх каля 85% было ўнесена нерэзідэнтамі. Уласны капітал банкаў за год павялічыўся на 2,1 трыльёна рублёў, нарматыў дастатковасці капіталу на 1 студзеня 2010 года склаў 19,7%, што амаль у два з паловай разы больш устаноўленага мінімальнага ўзроўню.

Рэсурсная база банкаў да канца справаздачнага года дасягнула 83 трыльёна рублёў, павялічыўшыся на 20 трыльёнаў рублёў. Прырост, пераважна, быў забяспечаны рэсурсамі Нацыянальнага банка (доля ў прыросце — 26,6%), сродкамі насельніцтва (з доляй у прыросце — 25%) і нерэзідэнтаў (з доляй — 17,3%).

Асноўным напрамкам размяшчэння сродкаў банкаў былі крэдыты суб'ектам гаспадарання — рэзідэнтам, іх доля ў структуры актываў перавысіла 60%, рэнтабельнасць актываў склала 1,3%.

Падтрымка кліентаў
Лагатып кампаніі
Назад
Назад